Klikzink
Wie zich verdiept in felsplaten, komt al snel de termen enkelstaande fels en dubbele fels tegen. Beide zijn manieren om twee platen aan elkaar te verbinden zonder schroeven of kit, maar ze verschillen in uitvoering en in de situaties waarin ze geschikt zijn. Het verschil enkelstaande fels en dubbele fels zit vooral in de hoogte van de naad en in de mate van bescherming tegen water dat blijft staan of tegen de naad aan waait.
Bij een enkelstaande fels worden de randen van twee platen omgezet en in elkaar gehaakt tot één rechtopstaande naad. Dat is een relatief eenvoudige en snelle bewerking, en de naad is lager dan bij de dubbele variant. Dat werkt goed zolang het dak voldoende helling heeft, zodat regenwater vlot wegloopt en niet tegen de naad blijft staan. Bij vlakke daken of daken met een geringe helling is die marge er niet, en dan kan water via de naad naar binnen dringen, zeker bij wind of bij sneeuw die blijft liggen.
Een dubbele fels is in feite een enkele fels die nogmaals wordt omgezet. Daardoor ontstaat een naad die twee keer is dichtgevouwen, hoger is, en beter bestand tegen water dat van opzij komt of even blijft staan. Dat maakt de dubbele fels de gebruikelijke keuze bij platte en flauw hellende daken, waar de enkelstaande fels net niet genoeg zekerheid biedt. De bewerking kost wat meer tijd op de werkvloer, en dat werk wordt doorgaans machinaal gedaan met een felsmachine, om de naad overal gelijkmatig te sluiten.
Het verschil zit dus niet in de kwaliteit van het materiaal of in de levensduur van de plaat zelf, maar in hoe goed de naad bestand is tegen water dat blijft staan. Op een steil hellend dak heeft een dubbele fels weinig meerwaarde, omdat het water daar toch al snel wegloopt via de enkelstaande naad. Op een vlak dak is de dubbele fels vaak wel nodig, juist omdat daar de marge ontbreekt.
De helling van het dak is de eerste factor om naar te kijken, maar niet de enige. Ook de locatie speelt mee: een dak dat goed beschut ligt, tussen andere bebouwing, vraagt minder van de naad dan een dak dat vol in de wind ligt. Bij gevelbekleding met felsplaten gelden weer andere overwegingen, omdat daar de platen verticaal hangen en de naad nauwelijks water te verduren krijgt op de manier waarop dat bij een dak gebeurt.
Het is een misvatting dat een dubbele fels per definitie de veiligere keuze is voor elk dak. Op een steil hellend dak voegt een dubbele fels vooral extra bewerkingstijd toe, zonder dat de waterkering daar iets aan heeft. Andersom is een enkelstaande fels op een vlak dak een risico dat pas na een paar jaar zichtbaar wordt, wanneer bij langdurige regen toch vocht binnendringt via de naad. De juiste keuze hangt dus af van de situatie op het dak, niet van een algemene voorkeur voor de ene of de andere uitvoering.
Wie er zeker van wil zijn welke felsverbinding bij zijn dak past, doet er goed aan de hellingshoek en de ligging van het dak samen met een dakdekker te bekijken voordat de platen besteld worden. Zo weet u vooraf welke naad nodig is, in plaats van dat achteraf te ontdekken.